Ανασύνθεση της αυθεντικής έκδοσης αυτού του φιλμ
με την έγκριση και καθοδήγηση του Jean Renoir.
Αυτή την εργασία την αφιέρωσε στον Andre Bazin.
Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ
Η πραγματοποίηση αυτού του φιλμ έλαβε χώρα παραμονές της έναρξης του β΄παγκομίου πολέμου.
Δεν αξιώνει να είναι μία μελέτη της ηθικής εκείνης της εποχής.
Οι χαρακτήρες του έργου είναι τελείως φανταστικοί.
"Καρδιές ευαίσθητες καρδιές πιστές. Αυτός που επικρίνει την αγάπη εύκολα, να σταματήσει τις βίαιες διαμαρτυρίες.
Είναι η αλλαγή έγκλημα; Αν ο έρωτας έχει φτερά Δε θα πετάξει; Δε θα πετάξει;"
Ακούτε το Radio-City. Η ώρα είναι 22 ακριβώς.
Μόλις αφιχθήκαμε στο αεροδρόμιο του Le Bourget.
και εργαζόμαστε για την προετοιμασία της υποδοχής...
του διάσημου πιλότου Andre Jurieux
που μόλις πέτυχε μια καταπληκτική επίδοση.
Διέσχισε τον Ατλαντικό σε 23 ώρες.
Επίδοση που συγκρίνεται μόνο... προσοχή το καλώδιο!
...επίτευγμα που μπορεί να συγκριθεί με αυτό...
...το προ 12 χρόνων. του Charles Lindberg.
Αλλά το πλήθος κινείται.
Επιτέλους, ο Andre Jurieux επι- στρέφει με θαυμάσια προσγείωση.
Το πλήθος κατακλύζει το διάδρομο προσγείωσης, υπερπηδά τις μπάρες.
Θα προσπαθήσω κι εγώ.
Ο υπουργός δεν μπορεί να παραβρεθεί, αλλά σας εκφράζει το θαυμασμό του
και τα εγκάρδιά του συγχαρητήρια.
Είναι η επίδοση της μηχανής.
Κάθε άλλο. Είναι μια θαυμάσια επίδοση.
Octave!
Andre! Πόσο χαίρομαι.
Δεν με νοιάζει η πτήση σου. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω!
- Πες μου, αυτή είναι εδώ; - Όχι.
- Δεν ήλθε; - Όχι.
- Όχι, ε; - Δεν μπορούσε.
Την πτήση την έκανα εξαιτίας της.
Το ξέρω.
Andre Jurieux, πέστε μας δυο λόγια.
- Οτιδήποτε. - Τι να πω;
Ήσασταν μια ολόκληρη ημέρα μόνος μέσα στο αεροπλάνο.
Θα πρέπει κάτι να έχετε να πείτε. Το πόσο ευτυχής είστε.
Είμαι πολύ δυστυχής. Ποτέ δεν ήμουν τόσο απογοητευμένος στη ζωή μου.
Μπήκα σ’αυτήν την περιπέτεια για μία γυναίκα.
Δεν ήλθε καν να με υποδεχθεί.
Της το λέω δημόσια: είναι άπιστη!
Ο διάσημος πιλότος πέτυχε μια μεγάλη επίδοση.
Δεν επιτρέπεται να παραλείψουμε ότι με αυτή την προσπάθεια...
είναι τόσο κουρασμένος...
Τη τσάντα μου, Lisette.
..που δεν μπορεί να μιλήσει.
Δίπλα μας έχουμε έναν μηχανικό από την Caudron.
Λοιπόν, το αεροπλάνο το Andre Jurieux, είναι της Caudron.
Μια συνηθισμένη παραγωγή, με ένα μοτέρ 200 ίππων της Renault.
Η θέση του συγκυβερνήτη αντικαταστάθηκε με μια έξτρα δεξαμενή καυσίμων.
Σας ευχαριστώ.
Είσαι ένας ήρωας, αλλά συμπεριφέρθηκες σαν παιδί.
Εσύ το κατάφερες, το να μη θέλει να σε δει η Christine.
- Δε θα τολμήσω να την ξαναπλησιάσω. - Πήγαινε να κοιμηθείς.
Lisette, πόσο καιρό είσαι παντρεμένη;
- Σε λίγο κλείνω 2 χρόνια, Μαντάμ. - Σωστά.
Περνάει ο καιρός. Είσαι ευτυχισμένη;
Ο άνδρας μου δεν είναι ενοχλητικός.
Δουλεύει στο "La Coliniere" και είμαι εδώ στο Παρίσι.
Μαζί σας, Μαντάμ, είμαι πολύ ευτυχισμένη.
- Έχεις εραστές; - Μαντάμ, αυτά δεν λέγονται.
Σίγουρα έχεις κάποιους. Τον Octave για παράδειγμα.
Δώσ’μου το κραγιόν για τη νύχτα.
- Δεν ξέρω που είναι. - Ξέρεις πολύ καλά που είναι.
Αυτό δε μ’αρέσει. Πολύ βιολετί.
Δεν δείχνει φυσικό.
Και τι είναι φυσικό στις μέρες μας;
Και οι εραστές σου, τι σου λένε;
Τίποτα το ιδιαίτερο.
- Σε φιλάνε; - Αν μου αρέσει.
- Σου κρατάνε το χέρι; - Εξαρτάται.
- Και μετά; - Μετά;
Πάντα το ίδιο. Όσο πιο πολλά τους δίνεις, τόσο περισσότερα θέλουν.
Την εσάρπα μου.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Έτσι είναι οι άνδρες.
Και τη φιλία; Πού τη βάζεις;
Φιλία με άνδρα;
Δεν μιλάμε για φεγγάρι το καταμεσήμερο.
- Καληνύχτα, Μαντάμ. - Καληνύχτα, Lisette.
- Που είναι ο κύριος; - Στο γραφείο του Μαντάμ..
Το αεροδρόμιο Bourget είναι πάλι ήρεμο. Οι προβολείς σβήνουν.
Το πλήθος διαλύεται. Η τελετή υποδοχής έλαβε τέλος.
Ζήσαμε μια ιστορική στιγμή, που θα...
- Αργήσαμε αγάπη μου. - Όπως πάντα.
- Καινούργιο είναι αυτό; - Το πήρα σήμερα.
Μια ρομαντική μαύρη γυναίκα, Ο μηχανισμός είναι άψογος.
Το προτιμώ από το ραδιόφωνο.
Ακούσατε αυτή την ιστορία που είπε ο Andre Jurieux;
- Ναι. -Μπορώ να φανταστώ πως συνέβησαν τα πράγματα.
Έθεσε τη ζωή του σε κίνδυνο.
Πως μπορέσατε να αποκρούσετε...
αυτή τη μικρή ένδειξη έρωτος
που τόσο σας ικέτευσε;
Αυτό το θεωρεί αγάπη. Οι άνδρες είναι αφελείς.
Τι ευτυχισμένη που είμαι!
- Μερσί. - Παρακαλώ.
Το ψέμα είναι βαρύ φορτίο για να το κουβαλάς.
Υπερβάλετε.
Μήπως με θεωρείτε ψεύτη, εμένα;
Σας εμπιστεύομαι εντελώς.
- Αλήθεια; - Ναι.
Επιστρέψω αμέσως.
Επιθυμώ να μιλήσω με τη Μαντάμ de Marras.
Εσείς Genevieve; Πρέπει να σας δω οπωσδήποτε.
Δεν έχετε παρά να έλθετε.
Α, δεν μπορείτε. Βγαίνετε με τη Christine.
Τότε αύριο το πρωί.
Όχι στις 10 η ώρα. Καλά, στις 11. Ας είμαστε λογικοί.
Αυτός ο καημένος La Chesnaye θα αισθάνεται πολύ ενοχλημένος.
- Γιατί να έχει ραδιόφωνο; - Είναι η πρόοδος.
Πρόοδος; Αυτό θα το έλεγα επιδειξιμανία.
Καημένη Christine, τη λυπάμαι γιατί είναι αλλοδαπή.
- Και γιατί σου αρέσει! - Όχι.
Θα της ήταν δύσκολο να αφήσει τη ζωή που είχε στην Αυστρία.
Καλλιτεχνικοί κύκλοι. Ο πατέρας της ήταν ένας διάσημος μαέστρος στη Βιέννη.
Και να υποχρεωθεί να ζήσει στο Παρίσι, που κανείς δε μιλά τη γλώσσα της.
- Ας μην παντρευότανε; Εγώ παντρεύτηκα; - Α, εσύ...
Τι σκέπτεσαι Genevieve;
Ένα απόφθεγμα του Chamfort σχεδόν μια εντολή.
Και τι λέει;
"Αγάπη στην κοινωνία, είναι η συνεύρεση δύο φαντασιών
και η επαφή δύο επιδερμίδων."
Αν κατάλαβα καλά, θέλετε να με εγκαταλείψετε.
Χθες βράδυ αποφάσισα, πως πρέπει να κερδίσω τη γυναίκα μου.
Μπορώ να το φανταστώ: οικογενειακή ζωή, πλέξιμο, κατσαρόλα και παιδιά.
Ακριβώς. Έχω την αίσθηση ότι διασκέδασα αρκετά στη ζωή μου.
Όλα χάρις στο ράδιο και τον Jurieux.
Έχετε γρήγορη αντίληψη.
Αν εμείς χωρίζαμε...
θα άλλαζε τίποτα με τη Christine;
Αυτό θα άλλαζε το κάθε τι!
Απολύτως τίποτα! Έχει τη νοοτροπία της χώρας της.
Μια Παριζιάνα θα καταλάβαινε. Αυτή όχι.
Για να πούμε την αλήθεια, δεν θα σας εμέμφετο λόγο της σχέσεώς μας,
αλλά λόγω του ότι εσείς από τότε που παντρευτήκατε, ψεύδεστε.
Δεν θα σας το συχωρέσει ποτέ.
Το ξέρω.
Είτε το πιστεύετε είτε όχι, μου είστε πολύ αγαπητός.
Δεν ξέρω αν είναι αγάπη ή συνήθεια, μα αν μ’αφήσετε...
...θα είμαι πολύ δυστυχισμένη. Και δεν θέλω να είμαι δυστυχισμένη.
Συχωρέστε με.
Δεν ήθελα να σας πληγώσω, αλλά προσπαθήστε να έλθετε στη θέση μου.
Ευτυχώς είστε ένας αδύναμος άνδρας.
Σαν τον πατέρα μου.
Ο καημένος είχε μια φοβερά πολύπλοκη ζωή.
- Ας πάμε για φαγητό. - Ευχαρίστως.
Δεν ξέρω αν οφείλεται στην συνομιλία μας,
αλλά πεθαίνω απ’ την πείνα!
Α, όχι φίλε μου. Συνέχισε αν θες, αλλά εγώ θα επιστρέψω με τα πόδια.
- Μη μ'άφήνεις μόνο. - Με κούρασε η ιστορία σου.
Μετά την επιστροφή σου από την Αμερική, όλο μιλάμε.
Και τώρα αυτό το ατύχημα.
Αρκετά φίλε μου! Εγώ φεύγω!
Πονάς;
Απορώ που δεν είμαι νεκρός. Χτύπησα την οροφή σα φτερό.
Μετά δεν ήξερα που βρίσκομαι.
Αν θες να αυτοκτονήσεις για τη Christine, κάντο, αλλά χωρίς εμένα.
- Πρέπει να καταλάβεις... - Κατάλαβα πως είσαι τρελός!
- Ακριβώς! - Ψάξε βοήθεια και παράτα με.
Θέλεις να με παγιδεύσεις. Την αγαπάς επίσης και ζηλεύεις.
Την αγαπάω με των τρόπο μου.
Γι αυτό δεν θέλω να την χρησιμοποιείς.
Ξέρεις, αυτή είναι κάτι σαν αδελφή για μένα.
Πέρασα τα νιάτα μου μαζί της.
Ο πατέρας της δεν ήταν μόνο ο μεγαλύτερος μαέστρος στον κόσμο.
Ήταν και ένας υπέροχος άνθρωπος.
Πήγα στο Salzburg της Αυστρίας να σπουδάσω μουσική απ’ αυτόν.
Μου φέρθηκε σα σε γιο του. Ποτέ δεν μπόρεσα να του δείξω την ευγνωμοσύνη μου.
Τώρα μπορώ. Είναι νεκρός και δεν μπορεί να φροντίσει την κόρη του.
Έτσι θέλω να την φροντίσω. Το χρειάζεται.
Είναι σε ξένη χώρα, ανάμεσα σε κόσμο που δε μιλά τη γλώσσα της.
Αν θες την ευτυχία της, άσε την να έλθει σε μένα.
Γιατί εγώ την αγαπώ!
Είναι ντροπή να την βλέπεις μ’ αυτόν τον ηλίθιο τον La Chesnaye...
κυνήγι, πύργος και μηχανικά πουλιά! Ένας σνομπ που δεν την αγαπά και την απατά!
Μπορεί να είναι σνομπ, αλλά τα πόδια του πατούν στη γη.
Ενώ εσύ πετάς στα σύννεφα.
Και κάνεις βλακείες, όπως στο ράδιο.
- Στο ράδιο; - Στο Le Bourget κατά την επιστροφή σου.
Γύρισες απ’ την Αμερική σπά- ζοντας όλων των ειδών τα ρεκόρ.
Μεγάλη υποδοχή, κόσμος, μέχρι και υπουργοί. Πήγες να μιλήσεις.
Αντί να φερθείς σαν αξιοπρεπείς και ήρεμος εθνικός ήρωας
και να ικανοποιήσεις τους ακροατές του ραδιοφώνου,
άρχισες να μιλάς δημόσια για τη Christine.
Και απορούσες γιατί δεν ήλθε νε σε δει!
Μα αν πέρασα τον Ατλαντικό, το έκανα μόνο γι αυτήν, καταλαβαίνεις;
Με ενθάρρυνε γι’αυτό και δεν ήταν εκεί.
Είναι μια κοινωνική γυναίκα και η κοινωνία έχει αυστηρούς κανόνες.
Δε χρειάζομαι μαθήματα.
Έχω ανάγκη να δω τη Christine!
Την αγαπώ, ξέρεις.
Θα πεθάνω αν δεν την ξαναδώ.
Θα τη δεις.
- Αλήθεια; - Ναι, θα τη δεις.
Έχεις το λόγο μου.
Μεσιέ Octave!
- Κανένας δεν χαιρετάει πια; - Καλημέρα, Lisette.
Δροσερή σα ρόδο.
Φαίνεστε χάλια. Τι δεν πάει καλά;
Σίγουρα λόγο του πιλότου σας.
Αρκετά μ’αυτόν. Η Μαντάμ δεν κοιμάται πια.
Με εμπιστεύεσαι Lisette;
- Θα τα τακτοποιήσω όλα. - Αλήθεια;
Εδώ είσαι. Τί τρέχει;
Είμαι πολύ απασχολημένος.
- Έχεις προβλήματα; - Θα σου πω αργότερα.
- Ήλθες να δεις τη γυναίκα μου; - Να της πω μόνο ένα γεια.
- Είναι αηδόνι; - Κουφαηδόνι.
- Έχει τα χάλια του. - Αλλά κελαηδά κάθε 20 δευτερόλεπτα.
- Έτσι λένε. - Σκεπτικιστή!
- Octave! Εσείς, επιτέλους. - Καλημέρα Christine.
Δεν ήσουν στο Παρίσι;
Επιτρέπεται;
Καλημέρα αγάπη μου. Κοιμήθηκες καλά;
Την κουρτίνα Lisette!
Είχα γράμμα από τον Schumacher.
Τον άνδρας σας. Νομίζει, χωρίς αυτήν, από τα δάση μου θα λείψει η ποίηση.
Και η δουλειά του στο δάσος τελείως άνοστη.
Επιθυμεί να ενωθείτε μαζί του.
Εγώ; Και να αφήσω τη Μαντάμ; Κε Μαρκήσιε, καλύτερα να χωρίσω.
Μην τα δραματοποιείτε.
Τελειώσατε την κουβέντα σας;
- Σωστά. Πρέπει να έχεις κάποιο μυστικό να πεις. – Ακριβώς.
- Θα φύγω. - Επιτέλους.
- Θα έρθεις στο "La Coliniere"; - Ίσως.
Βλέπεις; 20 δεύτερα.
- Θες ένα φλιτζάνι καφέ; - Όχι.
- Καφέ με ψωμί και μαρμελάδα! - Δεν πεινάω.
Κάτι δεν πάει καλά.
Ποτέ δεν είχα δει τον κο Octave χωρίς όρεξη.
Κάθισε.
Έλα λοιπόν, πες μου το μυστικό σου.
- Πρόκειται για τον Andre. - Όχι, παρακαλώ.
- Ήθελε να πεθάνει. - Έτσι λέει.
Ήμουν εκεί!
Πώς;
Πώς; Με το αμάξι του. Ήθελε να πέσει σ’ένα δένδρο.
- Και είναι δικό μου λάθος; - Ναι, είναι δικό σου λάθος.
- Δεν καταλαβαίνω. - Δεν καταλαβαίνεις.
Άκου μικρή μου Christine...
Κρεμιέσαι απ’ το λαιμό των ανδρών, σα κανένα δωδεκάχρονο.
Με μένα, εντάξει. Είσαι πάντα το μικρό κοριτσάκι από το Salzburg.
Αλλά με τους άλλους μπορεί να γίνει ενοχλητικό.
Στο Παρίσι λοιπόν, δεν μπορείς να είσαι φιλική με έναν άνδρα χωρίς...
Τότε εγώ φταίω για όλα;
Όχι για όλα, για μερικά.
Πρέπει να ζητήσω συγνώμη από το φίλο σου.
Αυτό θα ήταν υπερβολικό.
Κάλεσέ τον απλά στην "La Coliniere".
Octave. Το πας μακριά.
Τότε φεύγω. Ορβουάρ. Ή καλλίτερα: Αντίο.
- Πού πας; - Να τον δω.
Με εγκαταλείπεις; Δεν θα έλθεις στην "La Coliniere";
Δεν μπορώ να είμαι ταυτόχρονα σε δύο μέρη.
Είσαι ένας αγαπητός γερο-παλαβός!
- Θα τον καλέσεις; - Ναι, θα τον καλέσω.
Δε θέλω να είμαι η γυναίκα που οδηγεί στην απελπισία έναν ήρωα,
το είδωλο της μάζας.
Αν συνθλιβεί, θα λένε όλοι, πως ήταν λάθος μου.
Θα με αποκαλέσουνε μοιραία γυναίκα, εχθρό του λαού, εμπόδιο προόδου.
Θα μιλάνε για "ξένο δάχτυλο".
Και μισώ τα μαρτύρια.
Τί θα κάνεις με τον άνδρα σου;
Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά.
Ότι είχα να κάνω, το έκανα. Παραπέρα, νίπτω τας χείρας μου.
- Christine, "Είσαι Άγγελος". - Άγγελος;
Ένας επικίνδυνος άγγελος, μα εντούτοις άγγελος.
Φέρε μου δύο τηγανιτά αβγά,
ζαμπόν και λίγο άσπρο κρασί. Πεθαίνω της πείνας.
- Θα πάρετε βάρος. - Μην ανησυχείς για μένα.
Καλά λοιπόν, θα σας περιμένω στο "La Coliniere".
Έχετε δικός σας αυτοκίνητο.
Μέχρι αύριο.
- Φοβερή κατάσταση. - Η Genevieve.
- Το ξέρεις; - Όπως όλος ο κόσμος. Δυσκολεύεσαι;
Θέλεις να χωρίσετε; Άστο σε μένα.
Αν μπορείς.
Θέλει να παντρευτεί οπωσδήποτε. Θα την παντρέψουμε.
Με ποιον; Με σένα;
Ξέρεις, στην πραγματικότητα δεν είμαι δυνατός στο γάμο,
αλλά αν ήθελα να θυσιαστώ, θα το έκανα.
- Για τη Christine. - Το ξέρω.
Αλά γι αυτό χρειάζομαι μια βοήθειά σου.
Εννοείς λεφτά;
Το ξέρεις ότι είσαι σπουδαίος τύπος κατά βάθος;
Θα πήρα από τη μητέρα μου.
Κάλεσε τον Andre Jurieux.
- Στην "La Coliniere"; - Ναι.
Αυτό είναι πολύ σοβαρή απαίτηση.
Σοβαρά;
Ξέρω τι συνέβη μεταξύ της Christine και του φίλου σου.
- Δεν είμαι ηλίθιος. - Τίποτε δε συνέβη.
Ευτυχώς!
Κάλεσέ τον.
Ρισκάρω πολύ, διότι αγαπάω την Christine.
Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτήν.
Σα να λέμε, έχω όρεξη να εξαφανιστώ.
Θα ήθελα να εξαφανιστώ σε μια τρύπα.
Και τι θα γίνει μ’αυτό;
Δε θα χρειαζότανε να ψάξω, τι είναι καλό και τι κακό.
Υπάρχει κάτι φοβερό στη γη: ο καθένας έχει το δικό του δίκιο.
Ασφαλώς και ο καθένας έχει το δικό του δίκιο.
Είμαι υπέρ του ο καθένας να μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα.
Είμαι ενάντια στα κάγκελα και τους τοίχους.
Και αυτός είναι ο λόγος που θα καλέσω τον Andre.
- Νομίζεις ότι είναι σωστό; - Εμπιστεύομαι τη Christine.
Αν αγαπά τον Jurieux, δεν μπορώ να εμποδίσω το χωρισμό.
Καλλίτερα να δει ο ένας τον άλλο και να εξηγηθούνε.
Θα μπορούσαμε να φέρουμε σε επαφή την Genevieve και τον Andre.
Χαζέ. Αυτό θα ήταν πολύ απλό.
Πάω να ντυθώ. Θα φας τίποτα;
Ναι.
- Κε Μαρκήσιε, για τη "La Coliniere"; - Δεν ξέρω, ρώτα το γραμματέα μου.
- Θα πάρει η Μαντάμ μαζί το σκύλο της; - Ρώτα τη Μαντάμ.
Έχασα τη βίδα μου!
Ίσως είναι κάτω από το έπιπλο.
- Είναι η βίδα για το κουφαηδόνι μου; - Ασφαλώς.
Lisette, βάλε αυτό στο τραπέζι.
Έχω μεγάλα νέα για σένα.
Ο πιλότος μου, όπως τον αποκαλείς, θα έλθει στην "La Coliniere".
Έχετε κάτι ιδέες!
Ιδέα το λες αυτό; Ιδέα!
Συγνώμη. Δεν είσαι κανένας ηλίθιος, είσαι ποιητής.
Ένας επικίνδυνος ποιητής.
Κύριε Μαρκήσιε!
Καλημέρα.
Κε Μαρκήσιε, με συγχωρείτε που το θίγω αυτό εν μέσω εργασίας...
- Πρόκειται για τη γυναίκα μου. - Ναι, μου το γράψατε.
Με τη γυναίκα μου στο Παρίσι και εμένα εδώ, δεν είναι ζωή αυτή.
Ζω σα χήρος. Τι αποφασίσατε;
Τι μπορώ να αποφασίσω;
Αν η γυναίκα σας δεν θέλει να εργάζεται άλλο για τη Μαντάμ, είναι στο χέρι της.
Πολύ καλά.
- Είμαι τόσο ευτυχής που είμαι εδώ! - Κι εγώ.
Καλημέρα κε Μαρκήσιε! Καλημέρα κα Μαρκησία!
Ανάβω όλες τις σόμπες και προετοιμάζω όλα τα τζάκια.
Πες το στον Corneille.
- Τι κάνει η Gertrude; - Πολύ καλά Μαντάμ.
Ήλθαν τα κάρβουνα;
Έφερες καθόλου ξύλα;
Αντίο φίλε μου.
- Γεια, Lisette. - Γεια, Edouard.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Τελικά είσαι εδώ. - Ναι.
Μα τι είναι αυτό;
Κε Μαρκήσιε, είναι από του κου des Reaux. Σκοτώνουν λαγούς.
Και τι περιμένετε για να κάνετε το ίδιο;
Ξεκινήσαμε κιόλας στο Epinereaux και Tixier.
Αν προσθέσουμε και ότι φέρανε οι εκτροφείς, σκοτώσαμε περί τους 250.
Αυτό είναι όλο;
Λιγότερο απ’ότι συνήθως εξαιτίας της πανσελήνου.
Πρέπει να περιφράξουμε με συρματό- πλεγμα, έτσι δεν θα τρώνε τα φυτά.
- Δε θέλω συρματόπλεγμα. - Καλώς κε Μαρκήσιε.
Ούτε πλέγμα ούτε λαγούς. Βρέστε την άκρη.
- Μάλιστα κε Μαρκήσιε. Να συνεχίσω την περιπολία μου; - Ασφαλώς, Schumacher.
Επιστρέφουμε.
Musette, φέρε το εδώ!
Τι είπε το αφεντικό;
Δεν θέλει ούτε πλέγματα ούτε λαγούς. Και τι να κάνουμε;
Βρομιάρη! Είναι ο γάτος του μύλου.
Έκανε πολλές ζημιές.
Όχι άλλο πλέων.
- Να κάνουμε το ίδιο με τον Marceau. - Μας κάνει άνω-κάτω.
Αλλά όχι για πολύ.
- Τι έχουμε εδώ; - Λαγός σε παγίδα.
Παγίδα από τον Marceau. Άσε τον, έτσι δεν θα καταλάβει τίποτα.
- Θα έλθει αργότερα. - Αύριο.
Αν πιει απόψε Θα πάει αργά.
Αυτό το γουρούνι το έχει εύκολο. Τι θα κάνουμε;
Θα περιμένουμε εδώ.
Να ένας.
Καλημέρα Marceau.
Καλημέρα Schumacher. Τι κάνεις;
Θέλεις το λαγό μου;
Δώσ’τον!
Κουνήσου.
Άντε, πιο γρήγορα.
- Τι τρέχει; - Είναι ο Marceau, κε Μαρκήσιε.
- Ποιος Marceau; - Ο λαθροκυνηγός.
Ελάτε εδώ.
- Τον πιάσαμε επ’αυτοφώρω. - Να κάνει τί;
Να βάζει παγίδες.
Εναντίον λαγών; Επιδέξιος άνδρας. Άστε τον να φύγει!
- Είστε σίγουρος; - Το ήξερα.
Είναι έξυπνος όχι σαν αυτό το κτήνος!
Κτήνος; Θα σε μάθω να είσαι ευγενικός.
Τέτοια καθάρματα πρέπει να πυροβολούνται.
Για ένα λαγουδάκι!
- Λέγεσαι Marceau; - Μάλιστα κε Μαρκήσιε.
- Λαθροκυνηγάς; - Όχι, διορθώνω καρέκλες.
Αλλά οι καιροί είναι δύσκολοι. Ο κος Μαρκήσιος καταλαβαίνει.
- Έτσι ασχολούμαι. - Αυτό το λες ασχολία;
Κατά τον πόλεμο, πυροβολούσα ανθρώπους για ασυμαντότερα.
Αρκετά.
- Marceau, μου αρέσεις. - Κε Μαρκήσιε είστε ευγενής.
Είναι κλέφτης!
Αρκετά.
Αντί να εργάζεται σαν ερασιτέχνης, γιατί να μη σκοτώνεις λαγούς για μένα;
Ο κος Μαρκήσιος θέλει να με προσλάβει;
Δε θα πω όχι.
Αν λαθροκυνηγούσα, δεν είναι επειδή είμαι κλέφτης.
Είναι για να ταΐσω τη γριά μητέρα μου.
Ψέματα! Δεν έχει γριά μητέρα.
Λες ότι δεν έχω μια γριά μητέρα;
Συνεχίστε την περιπολία σας. Άστε με ήσυχο.
Μάλιστα κε Μαρκήσιε.
Πες μου Marceau...
Θα πρέπει να έχεις βάλει κι άλλες παγίδες εδώ. Θα μου τις δείξεις;
Ασφαλώς κε Μαρκήσιε, αφού εργάζομαι για σας, δεν μπορώ να το αρνηθώ.
Από δω.
Κύριε, από δω. Αυτή είναι μια παγίδα.
- Δεν έχει μπει σωστά. - Γιατί;
Αυτό το λαγούμι δεν χρησιμοποιεί- ται πια. Θα έπρεπε να το γνωρίζω.
- Όλοι κάνουμε λάθη. - Όχι, εκνευρίζομαι.
Αν ο Schumacher το έβλεπε αυτό, θα γέλαγε εις βάρος μου.
- Δε θα πω τίποτα. - Ευχαριστώ κε Μαρκήσιε.
Λοιπόν, σου αρέσει που θα εργάζεσαι σε μένα;
Ναι, αλλά περισσότερο θα μου άρεσε να εργάζομαι στο κάστρο.
Γιατί; Δεν σου αρέσει η φύση, το δάσος;
Πράγματι όχι. Εδώ το αφεντικό είναι ο Schumacher, όχι εσείς.
Στο κάστρο, θα με άφηνε στην ησυχία μου.
Και πάντα ονειρευόμουνα να γίνω υπηρέτης.
- Πολύ αστείο. Γιατί; - Λόγο του κουστουμιού.
Πάντα ονειρευόμουνα να φορέσω φράκο.
- Από πότε βρέχει; - Πριν μισή ώρα. Το μεσημέρι είχε ήλιο.
- Θα κρατήσει πολύ; - Τελευταία έβρεχε για 2 εβδομάδες.
Τι ωραία!
Τη βαλίτσα!
Κάθε φορά που έρχομαι εδώ βρέχει.
Είναι υγιεινό και φρεσκάρει το μυαλό
Επιτρέπετε αγαπητή;
Είστε μούσκεμα.
Το φουλάρι σας.
Και τη γυναίκα σας, τι την κάνατε;
Στην κουζίνα, με τη Christine. Μιλούνε για νοικοκυριό.
Ενδιαφέρον. Έρχεστε από την Tourcoing;
- Βρέχει εκεί; - Όπως παντού.
Μας πείρε 8 ώρες να έλθουμε εδώ. Και οι δρόμοι είναι ολισθηροί.
Αυτό είναι ρεκόρ. Γεια Jackie.
- Μεγάλωσες. - Αλήθεια;
- Μελετάς ακόμα Κινέζικα; - Όχι, προ-Κολομβιανή τέχνη.
Εντυπωσιακό.
- Τι κάνεις, Charlotte; - Γεια σου αγαπημένη μου μικρούλα.
- Έχασες βάρος; - Α, όχι.
- Πρόσεχε. - Charlotte, πραγματικά.
Και αυτό; Δεν με κοροϊδεύεις.
- Θα παίξεις; - Έρχομαι.
- Θα μπεις μαζί μας; - Το Bridge είναι πληκτικό.
Ποιος είπε για Bridge. Παίζουμε μπελότα!
Θα ήθελα το όνομα του κομμωτή σου.
- Δεν παγώσατε; - Όχι.
Καλώς.
- Ώστε καλέσατε τον Jurieux; - Ναι. Σας πειράζει;
Αντιθέτως.
- Ο George δεν είναι εδώ; - Πήγε για ψάρι στην Ορλεάνη με το φορτηγάκι.
Εξηγήστε του τη δίαιτα της Μαντάμ La Bruyere.
Τρώει τα πάντα, αλλά χωρίς αλάτι.
Αντιθέτως, μόνο με θαλασσινό αλάτι. Και μόνο αφού το φαγητό έχει ψηθεί.
Και ένα παιδί το καταλαβαίνει.
- Έχετε θαλασσινό αλάτι; - Θα προμηθευτούμε.
Adolphe, για την Μαντάμ La Plante...
Μάλιστα Μαντάμ. Το ξέχασα σχεδόν: καφές, όχι τσάι.
Και για τον στρατηγό, μια φέτα λεμόνι σε ζεστό νερό.
Κατάλαβα: αρθριτικά.
Και για τον Andre Jurieux;
Τί γνώμη έχετε για το εμβόλιο της διφθερίτιδας;
Δεν γνωρίζω.
Στο εργοστάσιο πετύχαμε καλά αποτελέσματα.
Αλήθεια;
Η βαλίτσα σου;
Ο μεγαλύτερός μου έχει φαρυγγί- τιδα και ο μικρότερος ιλαρά.
Φαντάζεσαι το τι ανησυχία...
Ποιος είναι ο κύριος;
- Ο Andre Jurieux. - Ο πιλότος;
Τι τύχη!
Θα του ζητήσω ένα αυτόγραφο για τον μεγάλο μου.
- Πολύ ευγενικό που ήλθατε. - Εσείς είστε η ευγενής.
Αγαπητέ μου Andre. Είμαστε πολύ ευτυχείς...
και τιμή μας να σας έχουμε. Τους ξέρετε όλους.
Jurieux. Αποδώ η γυναίκα μου. Θέλει ένα αυτόγραφο.
Ελπίζω να σας έχουμε λίγες μέρες στην Tourcoing.
Συγχαρητήρια για την πτήση σας.
Αγαπητέ Jurieux, τιμή μου να σας σφίγγω το χέρι.
Είστε ένας σωστός άνδρας. Ένα προς εξαφάνιση είδος.
Δεν πετάξατε ως εδώ; Χαίρομαι που σας βλέπω.
Μπορώ να σας φιλήσω κι εγώ;
Κι εγώ;
Νομίζω ότι μπορώ κι εγώ.
Σύντομα θα πηγαίνουμε στη Ν. Υόρκη για απεριτίφ και θα επιστρέφομαι.
Άκρως οικογενειακό.
Τί πα να πει αυτό;
Ο Jurieux και η Christine.
Τί γίνεται με σένα; Είμαστε εδώ για κυνήγι όχι για τα απομνημονεύματά μας.
Λοιπόν, το έκαναν ή όχι;
Το έκαναν.
Πολύ κακό. Ένας τόσο διακεκριμένος νέος.
Αγαπητοί φίλοι,
Πρέπει να σας κάνω μια εξομολόγηση, σχετικά με τη σχέση μου με τον Andre Jurieux.
Κατά κάποιο τρόπο συνέβαλα στην επιτυχία του.
Να πως έγινε.
Προετοιμαζόμενος για την πτήση του, ο Andre ήλθε να με δει συχνά.
Φάγαμε πολλές ώρες μαζί.
Πολύ ευχάριστες ώρες.
Ώρες που χαρακτηρίστηκαν από σπάνια σημάδια φιλίας.
Μου μίλησε για το σχέδιό του και τον άκουσα.
Το να ξέρεις να ακούς είναι σπουδαίο.
Είμαι περήφανη που σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν ανώφελο.
Και αισθάνθηκα την ανάγκη να σας το πω τώρα.
Θεία, πόσο χαίρομαι.
- Ας κάνουμε μια γιορτή για τον Jurieux. - Υπέροχη ιδέα.
Θα μεταμφιεστούμε.
Ναι, μεταμφίεση!
Θα προσπαθήσουμε να χαρούμε όλοι μαζί.
Πότε θα το κάνουμε αυτό, στρατηγέ;
- Σε μία εβδομάδα, μετά το κυνήγι. - Τέλεια!
Έλα Christine. Ας του δείξουμε το δωμάτιό του.
Αυτοί οι νέοι άνθρωποι είναι εξαιρετικοί.
- Saint-Aubin, έλα να παίξουμε μπιλιάρδο. - Μάλιστα στρατηγέ.
- Ποιος θέλει να παίξει πινγκ-πονγκ; - Εγώ.
- Θα έλθεις Genevieve; - Όχι.
Γιορτή; Για ποιο λόγο;
Θα μπορούσαμε να εισφέρουμε για πόρους ιατρείων.
- Το παλτό σας. - Θα το βγάλω στο δωμάτιό μου.
Αυτός ο κος Jurieux έχει γοητεία.
- Θα πρέπει να είναι εύπορος. - Ασφαλώς.
- Ένα αξιόλογο ταίρι για σένα. - Ο Andre δεν μου έδωσε ποτέ κανένα σημάδι.
Θα μπορούσα να διευθετήσω μία συνάντηση σε μένα στο Tourcoing.
Αυτός ο Jurieux είναι ωραίος. Κρίμα που η Μαντάμ...
Δεν ήξερες ότι τον έβαλε να κάτσει δεξιά της;
- Πού στα δεξιά της; - Στο τραπέζι.
Λάθος της. Θα πρέπει να κάνουμε ότι μας αρέσει στη ζωή...
αλλά να τηρούμε τις αποστάσεις.
Η Μαντάμ δεν χρειάζεται της υποδείξεις σου.
- Σπαράγγια; - Όχι, ποτέ κονσέρβες.
Μόνο φρέσκα τρόφιμα για τις βιταμίνες.
- Μπορώ να έχω τη μουστάρδα; - Ορίστε.
Σεφ, θυμηθήκατε το θαλασσινό αλάτι για την κα La Bruyere;
Η κα La Bruyere θα φάει όπως όλος ο κόσμος.
Δέχομαι τις δίαιτες, αλλά όχι τους μανιακούς.
Η Μαντάμ το παρακάνει με τον πιλότο της.
Πρώτα απ’όλα η άνεση.
- Η άποψή σας, κε Corneille; - Δεν σε αφορά.
Πολύ καλός!
Μουστάρδα, παρακαλώ.
Corneille, έχετε εργαστεί 10 χρόνια για τον Κόμη de Vaudois...
12 χρόνια. Θα ήμουν ακόμα εκεί, αν δεν είχε καταστραφεί.
- Η κόμισα... - Δεν είχε εραστές.
Ασφαλώς.
Ήταν 85 χρονών και ζούσε σε αναπηρικό καροτσάκι.
Καμία σύγκριση με τη Μαντάμ, ε;
- Ο κόμης δεν ήταν αλλοδαπός. - Τί σημαίνει αυτό;
Ο παππούς της La Chesnaye λεγότανε Rosenthal και προερχόταν από την Φρανκφούρτη.
Ο άνδρας σου θα πρέπει να συμφωνεί.
Σωστά Schumacher;
Δεν ξέρω γιατί μιλάς, τώρα έφθασα.
Μιλάμε για τους εβραίους. Πρώτα εργαζόμουνα για τον Βαρόνο d'Epinay.
Δεν υπήρχαν εβραίοι εκεί,
αλλά μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι τρώνε σαν γουρούνια.
Γι’αυτό τους παράτησα.
- Θα μείνεις πολύ, Lisette; - Η Μαντάμ με χρειάζεται ακόμα.
Ο La Chesnaye, αλλοδαπός ή όχι,
με κατσάδιασε μια μέρα για μία πατατοσαλάτα.
Θα έπρεπε να γνώριζες ότι για να τρώγεται μια πατατοσαλάτα,
πρέπει οι πατάτες να είναι καυτές όταν τις περιχύνεις με κρασί.
Μα η Celestin δεν ήθελε να κάψει τα δάχτυλα της.
Το αφεντικό το κατάλαβε αμέσως.
Ότι και να λέτε, αυτός ο άνθρωπος είναι πράγματι κάποιος.
Α, εδώ είσαι.
Ποιον έχουμε εδώ;
- Θέλω να μιλήσω στον κο Corneille. - Τί θέλεις φίλε μου;
Είμαι ο καινούργιος υπηρέτης. Ο κος Μαρκήσιος θα σας μίλησε.
- Τί ξέρεις να κάνεις; - Εγώ;
Ας πούμε... λίγο απ’όλα.
- Γυαλίζεις μπότες; - Βέβαια.
Οτιδήποτε έχει σχέση με καθάρισμα, είμαι σπεσιαλίστας.
Αύριο το πρωί θα αναλάβετε όλες τις μπότες των καλεσμένων.
Μάλιστα κε Corneille.
- Εδώ τρώμε; - Σωστά.
Πρέπει να ξεκινήσω δουλειά.
Καθίστε εκεί.
Germaine, ένα πιάτο.
Πως λέγεστε;
Marceau. Και εσείς Ματμαζέλ;
Μαντάμ. Είμαι η Lisette, η γυναίκα του Schumacher.
Αυτό δεν σας εμποδίζει να καθίσετε.
Ελπίζω το κυνήγι να πάει καλά.
Πέρσι, στου Michael,
σκοτώσαμε μόνο 60 φασιανούς την πρώτη μέρα.
Αποφεύγω να τρώω λαγούς. Το μόνο που προσέχω.
Ότι να’ναι, αλλά όχι λαγούς.
Δεν σέρβιραν λαγούς εκτός από πατέ;
Δεν είπα αυτό.
Πως πάει το αμάξι σου, το Delahaye;
Cannes-Παρίσι σε 10 ώρες και 35 λεπτά.
Συμπεριλαμβανομένων των γευμάτων.
Λοιπόν φίλοι.
Θα κάνουμε μια γιορτή μετά το κυνήγι.
- Ποια γιορτή; - Τη δικιά μας!
- Μεταμφιεσμένοι; - Φυσικά. Τώρα στο κρεβάτι, γιατί αύριο...
Καληνύχτα.
Θα σας πάω επάνω για να δω αν έχετε ότι χρειάζεστε.
Σε αυτό το σπίτι δεν μας λείπει ποτέ τίποτα.
Τέτοια φιλοξενία είναι σπάνια στην εποχή μας.
Christine, είστε η τέλεια οικοδέσποινα.
Απ’εδώ, στρατηγέ.
- Καλησπέρα, Μαντάμ La Bruyere. - Jackie, ήθελα να σε ρωτήσω...
Τί είναι η προ-Κολομβιανή τέχνη; Τί σπουδάζεις;
Ο αμερικανικός πολιτισμός πριν τον Χριστόφορο Κολόμβο.
- Για τους Νέγρους! - Ακόμα δεν υπήρχανε εκεί.
- Τότε ποιοι; - Οι Ινδιάνοι.
Α βέβαια, τι χαζή που είμαι. Ο Μπούφαλο Μπιλ!
- Δεν θυμάμαι που είναι το δωμάτιό μου. - Θα σας πάω.
Η θέα είναι υπέροχη. Κρίμα που είναι νύχτα.
Μία σάλπιγγα. Έχετε κυνηγήσει σε άλογο;
Με τον πατέρα μου.
- Ο Octave κάνει θόρυβο; - Καθόλου.
Στη γιορτή, θα δείξω πως χειρίζονται το ξίφος.
Κάνω και κάποια κόλπα με τα χαρτιά.
Ότι και να κάνετε είναι ευπρόσδεκτα.
- Είστε μεγάλος μουσικός. - Καλή διασκέδαση.
William, δεν σε χρειάζομαι άλλο.
Μικρή μου Charlotte...
- Καληνύχτα. - Όνειρα γλυκά.
Καληνύχτα, όνειρα γλυκά.
- Ευχαριστημένη; - Πολύ.
Μικρή Charlotte, εσένα αγαπώ!
Αγαπητή Christine, σας είμαι ευγνώμον.
- Για ποιο πράγμα; - Που δεν με γελοιοποιήσατε.
Ήταν ντελικάτο: ήμασταν υπό παρακολούθηση.
Ο Andre ήταν επίσης πολύ καλός.
Αντέξετε αυτή τη δοκιμασία πολύ καλά. Συγχαρητήρια.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα Christine.
Μπορείς να φύγεις τώρα. Δεν σε χρειάζομαι άλλο.
Καληνύχτα Μαντάμ.
Δεν θα ήθελες να έχεις παιδιά;
Ασφαλώς Μαντάμ.
Αλλά σε απασχολούν ολοκληρωτικά.
Πρέπει να είσαι διαρκώς μαζί τους αλλιώς γιατί να τα γεννήσεις.
Αυτό είναι το καλό.
Μετά δεν σκέφτεται κανείς τίποτε άλλο.
Μαντάμ, ήλθε ένας νέος υπηρέτης. Είναι πολύ ευγενικός.
Λέγεται Marceau.
Πρόσεχε τον άνδρας σου. Λέγεται Schumacher.
Και ο φίλος του κου Octave λέγεται Andre Jurieux.
Κοίτα, ο πιλότος μου δεν είναι τόσο κακός.
- Μυρίζεις τόσο ωραία. - Άσε με.
Αυτό κι αν είναι κάτι.
Ακόμα όχι στο κρεβάτι;
- Να λοιπόν; - Λοιπόν, τί;
Όλα εντάξει. Ευχαριστημένη;
Ναι. Επιτέλους, θα ανοίξουμε τα χαρτιά μας.
Αλλά μη δείχνετε το παιχνίδι σας τόσο πολύ.
Φίλε μου, δεν ήξερα τίποτα για την ιστορία στο ράδιο.
Ενισχύει την άποψή μου ότι η Christine έχει ποιότητα.
Και είναι κάτι το σπάνιο στις μέρες μας.
- Καλόν ύπνο στρατηγέ. - Ευχαριστώ.
Τί λες γι αυτό;
- Σχετικά με τί; - Για όλα. Πάμε καλά;
Θα ήθελα να φύγω απ’εδώ.
Όχι, δεν μπορείς. Αρκετά δύσκολο να προκληθείς.
Είσαι εδώ και θα μείνεις.
Σου αρέσουν οι μαξιλάρες; Εγώ τις μισώ.
Σταμάτα να στριφογυρίζεις.
Συγνώμη Saint-Aubin, δεν έπρεπε να πυροβολούσα εκείνο τον φασιανό.
Νόμισα ότι ήταν δικός μου, αλλά ήταν δικός σας
Όχι. Ήταν καθαρά δικός σας.
- Πετούσε πάνω απ’το πεύκο. - Κάθε άλλο.
Είστε πολύ ευγενικός.
Στρατηγέ, σας κράτησα την 7η κρυψώνα.
Είναι λίγο μακριά, αλλά πετούνε προς τα ‘κει.
- Ο Saint-Aubin θα είναι δίπλα σας. - Πού πάνε οι κράχτες;
- Από ‘κει. - Τότε το θήραμα θα έλθει απ’εδώ.
Ο άνεμος είναι καλός.
Κύριοι, ο Schumacher θα σας τοποθετήσει.
Ναι κύριε Μαρκήσιε. Μαντάμ de Marras;
- Ξέρω. - Ευχαριστώ.
Κε Jurieux, θα βαδίσετε απ’αυτή την πλευρά.
Αρκετά ψηλά και μπροστά από τους κράχτες,
διότι το θήραμα πηδάει πάνω απ’το δρόμο.
Κυρίες και κύριοι, παρακαλώ.
- Έρχεσαι μαζί μου; - Εκεί;
- Θα μας περάσουνε για λαγούς. - Μην είσαι χαζός.
Τελευταία κρυψώνα. Αυτή είναι.
- Ευχαριστημένος με την κρυψώνα; - Πολύ.
Είμαι μακριά από κουτσομπόλες.
Πεσ’μου...
Είδες τη Christine και τον Robert;
- Τί κάνανε; - Αηδιαστικό. Πήγαν πολύ μακριά.
Έχουν κάθε δικαίωμα: είναι παντρεμένοι.
Τη μισώ.
- Andre. - Τί;
Τα πράγματα είναι δύσκολα...
αλλά θα φτιάξουν.
Εμπιστέψου την πείρα μου. Χρειάζεται χρόνος.
Ένα πρωί θα ξυπνήσεις...
και θα αντιλήφθης πως η κόρη του θυρωρού σου έχει ωραία μάτια.
Και θα αισθάνεσαι περίφημα.
Για να ξυπνήσεις θα πρέπει να έχεις κοιμηθεί. Εγώ δεν μπορώ. Γιατί δεν κοιμάμαι.
Το έχω καταλάβει φίλε μου! Είσαι πράγματι ενοχλητικός το βράδυ.
Έτοιμοι στ’αριστερά;
Πάμε!
Κύριοι, παρακαλώ στις θέσεις σας!
Κίνηση στ’αριστερά!
Κίνηση εμπρός.
Μείνετε κοντά.
Χτύπημα.
- Jackie, σ’αρέσει το κυνήγι; - Ναι θεία. Εσάς;
Αστόχησα. Έριχνα όλο άστοχα απόψε.
- Εσύ και η Jackie μιλάγατε πολύ. - Και το κυνήγι δε μ’αρέσει πια.
Ωραία, δεν ξαναπάμε. Θα πηγαίνουμε για σκι.
Να δήξουμε τα σκοτωμένα, κύριε;
Όχι, Schumacher. Αυτό να το κάνεις στο κάστρο.
Για πέστε μου, αυτός ο φασιανός αριστερά...
Αυτή τη φορά είναι δικός μου, χωρίς αμφιβολία.
Όχι. Δε θέλω πάλι τα ίδια.
Σκοτώσατε τον δικό μου τελευ- ταία φορά και δεν παραπονέθηκα.
Παρακαλώ, ελάτε στη θέση μου.
Σημάδευα ένα φασιανό και τον χτύπησε μπροστά στο πόστο μου.
Αυτό πάει πολύ!
Υπάρχει ένα ωραίο κυνήγι στην Αυστρία: η αγριόκοτα.
- Τη νύχτα; - Το πρωί.
- Robert, έχω κάτι να σας πω. - Πέστε το.
Όχι είναι μυστικό. Επιτρέπεται στρατηγέ να σας τον πάρω;
- Θα τον φέρετε πίσω; - Να είστε ήσυχος.
Ακούστε, Saint-Aubin.
Μερικοί άνθρωποι είναι τελείως απερίσκεπτοι, κρατώντας τα τουφέκια τους.
Γνωρίζετε τι συνέβη του George πέρσι στο Malvoisie;
Κρατούσε το όπλο του με τέτοιο τρόπο
ώστε η σφαίρα του συνέθλιψε το σκέλος.
Πέθανε σε 20 λεπτά.
Τι λέτε, Christine;
Ο Billeux είπε: "Να πηγαίνεις σπίτι με γεμάτη τη σακούλα και άδειο το όπλο".
- Jackie, για σένα! - Δεν βλέπω τίποτα!
- Μα πού; - Εκεί. Το λαγό χτύπα, όχι εμένα.
Τώρα έφυγε.
Αγαπητή μου Jackie, Είσαι τόσο συναρπαστικά αδέξια.
Νομίζεις;
- Βέβαια. - Θα επιθυμούσα να είμαι πολύ πιο αδέξια.
- Γιατί; - Έτσι θα με φιλούσες συχνότερα.
Αυτό είναι εύκολο.
Ξέρεις Jackie...
Δεν σε αγαπώ.
Το ξέρω. Αλλά χάνεις το χρόνο σου με τη θεία μου.
Ώστε ξέρεις.
Δεν είναι ευχάριστο. Είναι λυπημένη και εγώ το ίδιο.
Ο οδηγός κυνηγιού είναι άσχετος.
Κε Andre δεν πυροβολείτε καλά.
Ο Μαρκήσιος είναι καλλίτερος σκοπευτής.
Σταματήστε παιδιά.
Δεν είχα τύχη, παρόλο που η θέση μου ήταν καλή.
Αυτά συμβαίνουν.
- Κρυώνετε Μαντάμ; - Όχι όταν βαδίζω.
Όταν πέσει ο ήλιος κάνει πολύ πιο κρύο,
Σάλπισμα.
Αν είχα το όπλο μου.
- Γιατί; Τα αγαπάω πολύ αυτά. - Είναι καλά αλλά επικίνδυνα.
Εδώ Μαντάμ, κοιτάτε.
Τι υπέροχο!
Μου φαίνεται ότι μπορώ να το πιάσω.
Τα κιάλια είναι βασικό.
Πάντα παίρνω αυτά τα μικρά μαζί μου.
Η οπτική τους είναι εξαιρετική και το μέγεθός τους πρακτικό
για τέτοια περιορισμένη απόσταση
που μπορείτε να παρατηρήσετε τον σκίουρο με άνεση χωρίς να τον τρομάξετε.
Καλά, ας πούμε πως τα λέτε όλα στη Christine.
- Και τί θα κερδίσετε; - Θα σας πονέσω.
Τι χαριτωμένο.
Ανιαρό να υποφέρω μόνη. Θα είναι ευκολότερο μαζί με άλλους.
Θα ήθελα να δω το πρόσωπό σας όταν η Christine σας εγκαταλείψει.
Και θα σας εγκαταλείψει αν της πω.
Είμαι σίγουρος πως θα το κάνει.
Την αγαπάτε αλήθεια;
- Εμένα δεν μ’αγαπάτε πια; - Ας αλλάξουμε θέμα.
Αισθάνομαι άβολα. Είναι ανάρμοστο.
Παρακαλώ απαντήστε μου.
Δεν σας αγαπάω πια.
Μου αρέσετε πολύ, αλλά...
- Αλλά σας προκαλώ ανία. - Τι λόγια είναι αυτά αγαπητή μου.
Είναι τα σωστά λόγια.
Παραδίδομαι. Μπορεί να πολεμήσει κανείς το μίσος, αλλά όχι τη βαρεμάρα.
Αρχίζω λοιπόν κι εγώ να πλήττω με όλη αυτή την κατάσταση.
Βλέποντάς σας με τη Βιεννέζα σας...
αρχίζω να χασμουριέμαι.
- Θα φύγω. - Νομίζω ότι θα ήτα το καλλίτερο Genevieve.
Ναι, θα αποχωρήσω.
Αλλά πέστε μου έναν όμορφο αποχαιρετισμό.
Όχι αντίο, στο επανειδήν.
Αντίο.
Ένα ωραίο αντίο.
Πριν από λίγο αισθανόμουνα σα να ήμουν 3 χρόνια πίσω.
Όταν η Christine δεν υπήρχε.
Θέλω να με πάρετε στην αγάλια σας όπως τότε.
Θα κλείσω τα μάτια μου...
και ο καθένας θα καταλάβει τι επιθυμώ.
Μα Genevieve...
Όχι, μη μιλάτε.
Φιλήστε με.
Απίστευτο!
Θα μπορούσαμε να μετρήσουμε τα φτερά της νερόκοτας.
- Τη βλέπετε ακόμα; - Όχι. Παρόλη την καλή μου όραση.
Εδώ Μαντάμ. Δυο δάχτυλα πέρα από το δένδρο.
Τρία, αν πάρουμε τα δικά σας μικρά δάχτυλα.
Θέλω να το δω κι εγώ.
Τι όμορφο!
Άσε με να δω.
Είναι η σειρά μου.
Οπωσδήποτε, αυτό που βλέπετε εκεί, φαίνεται ενδιαφέρον.
Πολύ ενδιαφέρον.
Καλημέρα κα Μαρκησία.
- Φεύγετε Genevieve; - Ναι, φεύγω.
- Δε θα μείνετε για τη γιορτή; - Όχι. Με περιμένουν στο Παρίσι.
- Μπορείτε να τηλεφωνήσετε. - Όχι, καλλίτερα να φύγω.
Καλλίτερα;
Για ποιον;
- Για σας; - Όχι.
Για μένα λοιπόν;
Αγαπητή Genevieve,
να μιλήσουμε ανοιχτά μεταξύ μας;
Είμαι ενοχλητική σύζυγος;
Πως θα μπορούσατε να με ενοχλήσετε;
Έχω ποτέ προσπαθήσει να ενοχλήσω την σχέση σας με τον άνδρα μου;
Το ξέρετε;
Όπως όλοι.
Ο Robert είναι πολύ ευγενικός και ευαίσθητος.
Αλλά είναι σαν παιδί. Δεν μπορεί να κρύψει τίποτα.
Αυτό είναι αλήθεια.
Όταν ψεύδεται, το βλέπεις αμέσως.
Κοκκινίζει, προτού ανοίξει το στόμα του.
Η μύτη του αρχίζει να μακραίνει.
Είναι τόσο τρυφερός.
Έχω μόνο ένα παράπονο: τη συνήθεια να καπνίζει στο κρεβάτι.
Είναι τόσο ενοχλητικό. Παντού στάχτες.
- Τα σεντόνια... - Όλο καψίματα.
- Γεμάτα τρύπες. - Δεν είναι χώρος για κάπνισμα.
Συμφωνώ.
Θα μείνετε λοιπόν;
Δεν ξέρω πια.
Οι γυναίκες πρέπει να βοηθιούνται μεταξύ τους.
Αν μείνετε, ο άνδρας μου θα προσέχει περισσότερο εσάς
και λιγότερο εμένα.
Και για τώρα, αυτό με βολεύει.
Ο Andre Jurieux;
Είναι πολύ ευγενής και γλυκός,
αλλά πολύ ειλικρινής. Οι ειλικρινείς άνθρωποι είναι ανυπόφοροι.
Εξαρτάται ως προς τι.
Τί θα βάλετε το βράδυ;
Στολή Τυρολέζας. Και σεις;
Δεν ετοίμασα τίποτα.
Ελάτε μαζί μου. Κάποιο υλικό θα βρούμε.
Ξέρετε καθόλου Τυρολέζικους χορούς;
Κάπως έτσι;
Όχι, έτσι.
Απίστευτο. Μας φύγανε τα παπούτσια.
- Ψάχνω τα παπούτσια μου. - Κι εγώ τα δικά μου.
Χάθηκαν και τα παπούτσια της γυναίκας μου.
- Corneille, ρύθμισε το αυτό. - Ασφαλώς Μαντάμ, θα το φροντίσω.
Πώς θα ντυθείς για την γιορτή;
Το σκέφτηκα όλη τη νύχτα.
Θα ντυθώ αρκούδα.
Στάσου. Ξέχασα την ετικέτα.
Ωραία κάπα. Είναι ζεστή και αδιάβροχη.
Αλλά όχι της προτίμησής μου.
"Οι όμοιοί μου δεν θέλουν να το κάνουν δυο φορές
"Και με την πρώτη τους προσπάθεια, θέλουν αριστοτεχνική εκτέλεση".
"Το μάτι ήτανε στον τάφο κοιτάζοντας...
- Καλημέρα κα Schumacher. - Καλημέρα κε Marceau.
Βολευτήκατε στη νέα σας δουλειά;
"Μ’αγαπά, λίγο, πολύ, υπομονετικά, μέχρι τρέλας...
"Μέχρι τρέλας."
Χτυπήσατε;
- Αντιθέτως. Είμαι ευτυχής. - Γιατί;
- Διότι είστε κοντά μου. - Είστε ανόητος.
Άσε τον, αλλιώς θα το πω στη Μαντάμ και θα σε σχολάσει!
- Τί κάνεις εδώ; - Εργάζομαι.
Εργαζόμαστε.
Οι μπότες φίλε μου.
Όλοι οι κύριοι περιμένουν. Ξέσπασε επανάσταση.
Δεν είναι δικό μου λάθος. Φταίνε αυτοί οι βάρβαροι τύποι.
- Γιατί είστε εδώ; - Για να δω τη γυναίκα μου.
Με την βραδινή γιορτή, δεν υπάρχει χρόνος για τέτοια.
Την επόμενη φορά που θα σε δω να της μιλάς, θα σε πυροβολήσω
Παρακαλώ, μην ενοχλείτε. Και χωρίς αυτό, έχουμε πολύ δουλειά.
Βλέπεις. Μας προκαλείς αναταραχές.
Αυτό είναι επιτυχία.
Ας επιστρέψουμε.
Με εκνευρίζει. Έλα.
Το συγγραφέα! Το συγγραφέα!
Τώρα όλοι μαζί!
Πού είναι αυτή;
Έλα εδώ.
- Πού είναι αυτή; - Ποια;
- Η Christine. - Δεν ξέρω. Βοήθα με.
- Βοηθήστε! - Έχω δουλειά. Σοβαρέψου.
Ήπια πολύ. Δεν ξέρω τι κάνω.
Τόσο το καλλίτερο.
Δε θα παίξουμε άλλο;
Κουράστηκα με το θέατρο.
Γιατί δεν ντύθηκα όπως αυτοί;
- Βοήθα με τουλάχιστο τώρα. - Δεν έχουμε χρόνο.
Καθόλου χρόνο!
Βόηθα με. Είναι πολύ ζεστό.
Μήπως είδατε τη γυναίκα μου;
Κι εγώ την ψάχνω.
Βοήθα με, Robert!
Ποιος θα με βοηθήσει να βγάλω το τομάρι της αρκούδας;
- Επιθυμώ πολύ να παίξω μπελότα. - Με δύο;
Του στρατηγού θα του άρεσε.
Είδατε τη Μαντάμ;
Πραγματικά δεν θέλω να σας εξοργίσω, αλλά δεν τα καταφέρνω.
Octave, είστε καλός, αλλά...
- Δεν μπορώ να το βγάλω! - Δεν είναι η ώρα.
Και τη Christine; Τη την κάνατε;
Αυτό, θα το δούμε αμέσως.
Περιμένετε και θα δείτε μόλις απαλλαγώ απ’ το τομάρι.
Ελάτε εδώ. Θα σας το βγάλω.
Πολύ νωρίς.
Αν σας αγαπούσε, δεν θα εξαφανιζότανε με τον Saint-Aubin.
- Ας φύγουμε μαζί. - Για πού; Δεν μπορώ να εγκαταλείψω τη γυναίκα μου!
Η αίσθησή σας για κυριότητα είναι πολύ ενοχλητική.
Λες και ένα σπίτι, είναι το σπουδαιότερο πράγμα!
Πρέπει να μιλήσω στη Christine καταρχάς.
Τραβήχτε.
- Μη πείτε πως με είδατε. - Γιατί;
- Ο Schumacher με κυνηγά. - Τί του έκανες;
- Λόγο της γυναίκας του. - Τη Lisette;
Μιλούσαμε μαζί. Μας είδε και οργίστηκε.
Κύριε Μαρκήσιε.
Οι γυναίκες είναι ωραίες. Μου αρέσουνε.
Τις αγαπώ πάρα πολύ, αλλά προκαλούν μπελάδες.
Συμφωνώ.
- Έχετε κι εσείς μπελάδες; - Λίγους.
Επιθύμησες ποτέ να ήσουν Άραβας;
- Όχι κε Μαρκήσιε, γιατί; - Για να έχεις χαρέμι.
Μόνο οι μουσουλμάνοι έχουν κάποια λογική
στο θέμα σχέσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών.
- Είναι σαν κι εμάς. - Φυσικά.
Πάντα έχουν προτίμηση σε μία αλλά δεν πετάνε τις άλλες έξω.
- Δεν τις πληγώνουν. - Σίγουρα.
Δεν θέλω να πληγώνω κανένα, ειδικά γυναίκες.
- Η τραγωδία της ζωής μου. - Μα γι αυτό, χρειάζονται τα οικονομικά μέσα.
Αν και τα έχω, εξακολουθώ να πληγώνω τον καθένα:
τη γυναίκα μου, την ερωμένη μου και εμένα τον ίδιο.
Εγώ κε μαρκήσιε, τις γυναίκες, είτε για να τις κατακτήσω, ή να τις κρατήσω ή να τις αφήσω,
πρώτα τις κάνω να γελάνε.
Όταν γελάνε, η άμυνά τους πέφτει και τις κάνετε ότι θέλετε.
Κε Μαρκήσιε, γιατί δεν το δοκιμάζετε;
Χρειάζεται ταλέντο γι αυτό.
Φυσικά.
- Θα μου έκανε ο κος Μαρκήσιος μία χάρη; - Σαν τί;
Θα μπορούσατε να κοιτάξετε στο χολ; Αν ο Schumacher είναι ακόμα εκεί,
θα φύγω απ’την κουζίνα.
- Πήγαινε από την ταράτσα. - Όχι, δεν έχει πολύ φως.
- Κάτσε εδώ. Θα κοιτάξω. - Ευχαριστώ.
- Τί κάνετε εδώ; - Τίποτα κύριε.
Πίσω. Σήμερα βράδυ έχετε πρόσβαση μόνο στους διαδρόμους.
Γιατί όχι στο μπάνιο μου;
Σας χρειαζόμαστε.
- Είναι η ώρα; - Σύντομα.
Schumacher, που είναι ο κος Saint-Aubin;
Δεν ξέρω, σας διαβεβαιώ...
Πού είναι ο Andre;
Σας ψάχνω εδώ και μισή ώρα.
Μα, με ποιο δικαίωμα, κύριε;
Με ποιο δικαίωμα;
Andre είστε αδιάκριτος.
Μπορεί να είμαι αδιάκριτος, αλλά τώρα θέλω μίαν εξήγηση.
Αρνούμαι να σας την δώσω.
- Δεν έχετε το δικαίωμα. - Τότε την εξήγηση την ζητάω από σας.
- Θα σας τραβήξω τ’αυτιά κύριε. - Για δοκιμάστε.
Σας παρακαλώ!
Με συγχωρείτε, Christine.
Θα πρέπει το πρωί να δειτε τους μάρτυρές μου.
Το πρωί κοιμάμαι ως αργά. Θα τους πετάξω έξω.
- Δεν θέλετε να μονομαχήσετε; - Όχι μαζί σας.
- Θα υπάρξουν συνέπειες! - Με κάνετε να γελάω.
Αν με ρωτάτε, έχω την αίσθηση ότι είστε πράγματι δειλός.
Σας παρακαλώ, Ματμαζέλ. Με κάνετε να φαίνομαι αδύναμος.
Το απαγορεύω.
Συγνώμη, αλλά πρέπει να χτυπήσω αυτό το τομάρι.
Τομάρι;
Σταθείτε εκεί, παρακαλώ.
Εγώ είμαι τομάρι;
Πηγαίνετε κε Saint-Aubain.
Christine. Γιατί δεν ήλθατε να με δείτε στο Le Bourget;
Διότι...
σας αγαπώ Andre.
Δεν ήθελα να το παραδεχτώ. Ποτέ.
Μα τώρα έχω το δικαίωμα να σας το πω:
Σας αγαπώ.
Είναι υπέροχο.
Christine, δεν το πίστευα πια.
Τί θα κάνουμε;
Θα φύγουμε.
- Για πού; - Όπου να ‘ναι.
- Πότε; - Τώρα αμέσως.
Σας αγαπώ Christine.
Νομίζω ότι μπορώ να σας κάνω ευτυχισμένη.
Όλο αυτό το διάστημα σκεφτόμουνα εσάς.
Έτσι η ευτυχής αυτή κατάληξη, δεν με εκπλήσσει.
Φοβάστε;
Πρέπει να το πω στον La Chesnaye.
Για ποιο λόγο;
Christine, γιατί έτσι είναι το σωστό.
Ακούστε με.
Δεν μπορώ να κλέψω τη γυναίκα του οικοδεσπότη μου
που με θεωρεί φίλο και μου σφίγγει το χέρι,
χωρίς να του δώσω καμία εξήγηση.
Αφού αγαπιόμαστε Andre, τί πειράζει;
Υπάρχουν ορισμένοι κανόνες.
Αγαπητοί φίλοι. Έχω την ευχαρίστηση να σας παρουσιάσω το τελευταίο μου απόκτημα.
Είναι η κορύφωση της καριέρας μου...
ως συλλέκτη μουσικομηχανικών οργάνων.
Νομίζω θα σας αρέσει. Αξιολογήστε το.
Αν σε εξοργίζει, έλα να με βρεις.
Δεν θα έχω κανένα πρόβλημα να τον βάλω στη θέση του!
- Τί κάνεις εδώ; - Είχα όρεξη για ένα μήλο.
- Πού είναι ο Marceau; - Η νταντά του είμαι;
- Πού πας; - Επάνω με τους άλλους.
Διψάω, δώσε μου ένα κρασί.
Αύριο φεύγω από τον πύργο και θα έλθεις μαζί μου.
Όπως θες.
Θα σε πάω στην Alsace.
Εκεί ξέρουμε πώς να συμπεριφερ- θούμε σε κλέφτες σαν τον Marceau.
Με μια καλή πιστολιά!
Το βράδυ, στο δάσος... και τέρμα.
Σίγουρα.
Δε με νοιάζουν τα λεφτά τους.
Είναι χαζό να δουλεύεις για άλλους, όταν μπορείς να είσαι αφεντικό του εαυτού σου.
Και στην Alsace πρέπει να είναι όμορφα.
Με τα έλατα, το χιόνι και τις καμινάδες.
Στοπ! Είναι διαταγή!
Άσε με!
Άσε με, Lisette!
Για τελευταία φορά!
Ακούστε; Δε θα το ξαναπώ!
Όχι Andre. Θα φύγω μαζί σου, αμέσως ή ποτέ.
Πρέπει να φύγουμε με το κεφάλι ψηλά. Αργότερα θα με ευχαριστείς.
Συγνώμη, Μαντάμ.
Θα σε σκοτώσω!
Πες μου...
Κε Jurieux.
Πήρατε αυτό που θέλετε.
- Κλέβετε τη γυναίκα μου. - Άστε με να σας εξηγήσω.
- Δε χρειάζεται! - Παλιάνθρωπε!
Τί είναι;
Πάμε!
Περίμενε.
Κλέφτη!
Είστε τρελός;
- Δεν μπορώ άλλο! - Τί είναι;
Μόλις είπα στο φίλο σας ότι τον αγαπώ.
Επιτέλους!
Πράγματι τον αγαπάς;
Δεν ξέρω πια!
- Κιόλας; Τί σου έκανε; - Μίλησε για κανόνες.
Μου ζήτησε να περάσω ένα μήνα με την μητέρα του στην εξοχή,
ώστε να ρυθμίσει τα πράγματα με τον La Chesnaye.
- Τί περίμενες; - Να με έπαιρνε στην αγκαλιά του.
Να με φιλήσει και να με πάρει.
Καημένη μικρή Christine.
Ξεχνάς ένα πράγμα: είναι ένας ήρωας.
- Θα τον σκοτώσω! - Είσαι τρελός!
Αρκετά! Θα σου λειώσω το πρόσωπο!
- Πυροβολισμός; - Πυροβολισμός.
- Από πιστόλι; - Από πιστόλι.
Πυροβολισμός. Σας εκπλήσσει;
- Η Christine εξαφανίστηκε! - Σήμερα βράδυ εξαφανίστηκε.
Έτσι είναι.
Τι ηλίθιοι που είστε. Έφυγε με τον Octave.
Την καταλαβαίνω πολύ καλά. Αν νομίζετε ότι δεν είστε αστείοι και οι δυο σας!
- Μην ανησυχείτε. Θα την ξαναβρείτε. - Παρακαλώ Genevieve!
Τώρα αγαπητέ, ας μιλήσουμε για μας.
Πότε θα φύγουμε;
Δεν είναι η ώρα!
Έχω άλλα ζόρια!
Ο πατέρας σου ούτε που μας είδε.
Και κρυφτήκαμε πίσω από την πόρτα.
Οι μουσικοί είχαν είδη λάβει θέση.
Το κοινό χειροκροτούσε στην αίθουσα συναυλίας.
- Η παλιά μεγάλη ατμόσφαιρα. - Σίγουρα ήταν.
Η διακόσμηση ήταν παράξενη.
Παρίστανε ένα πράσινο-χρυσό σαλόνι.
Τέτοιο πράσινο που μόνο οι εγγλέζοι γνωρίζουν.
Ο πατέρας σου είχε ένα στιλ...
Διέσχισε τη σκηνή χωρίς να αντιληφθεί τίποτα.
Η αίθουσα ήταν γεμάτη.
Και ο βασιλιάς...
χειροκροτούσε.
Το πρώτο βιολί του έδωσε τη μπαγκέτα του,
ως συνήθως.
Και σαν σε όνειρο...
Άσε με.
Κάθαρμα!
Άσε με!
Κι άλλη παράσταση; Το παρακάνετε.
- Είπαμε, αρκετά. - Μισώ τους πυροβολισμούς.
Φτάνει, Schumacher!
- Σταματήστε να μου κολλάτε! - Τί;
Andre, βοηθήστε με να την ηρεμίσουμε.
Corneille, να σταματήσει αμέσως αυτό το θέατρο!
- Ποιο; - Αυτό του Schumacher βέβαια!
Μάλιστα κύριε.
Ήσασταν εκεί;
Μάλιστα Μαντάμ. Και σας ευχαριστώ πολύ.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ!
- Πόσα χάπια; - Δύο.
Δώστε μου 4.
Υπνωτικά για μένα; Τα σιχαίνομαι.
Να είστε λογική, Genevieve.
- Πού πάτε; - Για χορό!
- Πηγαίνετε να χορέψετε στο κρεβάτι σας. - Ναι αγάπη μου. Πάω στο κρεβάτι.
Ναι αγάπη μου, πάω να κοιμηθώ.
Το χρειάζεστε, πιστέψτε με.
Genevieve, πίσω στο δωμάτιό σας.
Επιστρέψτε παρακαλώ στο δωμάτιό σας.
Μην ανησυχήστε. Θα ειδωθούμε το πρωί.
Καληνύχτα.
Ο στρατηγός!
Τσιγάρο;
Πάτε κιόλας να ξαπλώσετε στρατηγέ μου;
Ναι, πάω.
Ήθελα να υποβάλω τα σέβη μου στη Christine. Πού είναι;
Έχει πονοκέφαλο.
- Τα γεγονότα σας κυνηγούν στο κρεβάτι; - Κάθε άλλο.
- Μια μικρή αναποδιά. - Ασφαλώς. Καληνύχτα.
Πού είναι η Christine; Κάτι πρέπει να συμβαίνει.
Ήταν κουρασμένη και πήγε στο κρεβάτι.
- Αλήθεια; Και η Genevieve; - Ήταν κι αυτή κουρασμένη.
Είναι τόσο ντελικάτη.
- Το προσωπικό μου ήταν ανήσυχο. - Θα πρέπει κι αυτοί να διασκέδασαν.
Νομίσαμε ότι ήταν σχεδιασμένο.
Αν το ήξερα, θα το είχα ρυθμίσει.
Εντάξει. Καλόν ύπνο.
- Καληνύχτα La Chesnaye. - Χαιρετισμούς στη γυναίκα σας.
Δώστε της ένα φιλί.
Φεύγετε; Ακόμα είναι νωρίς.
Αν η Christine έχει γρίπη, ένα ποδόλουτρο με μουστάρδα σκόνη, θα τις έκανε καλώ.
- Μπορούμε να δούμε τη Christine; - Κοιμάται.
Υπέροχη βραδιά! Ποτέ δεν κάναμε κάτι τέτοιο στην Tourcoing.
Μόνο ταραντέλα χορεύαμε, αλλά είναι παλιομοδίτικο.
Βέβαια. Καληνύχτα.
Μια στιγμή.
Πες μου, Corneille, έγινε καμία ζημιά ή τραυματίστηκε κανείς;
Μόλις το έλεγξα. Όλοι οι επισκέπτες είναι μια χαρά.
Τα βαλσαμωμένα πουλιά υπέφεραν και βρήκα μια σφαίρα σε μια πόρτα.
Χωρίς να υπολογίζω τα γυαλικά.
Βλέπετε Schumacher, είμαι υποχρεωμένος να σας απολύσω.
Ματώνει η καρδιά μου, αλλά οι καλεσμένοι μου δεν μπορεί να απειλούνται με όπλο.
Τη ζωή τους τη χρειάζονται, έτσι πρέπει να φύγετε.
Πότε κύριε;
Αμέσως φίλε μου. Ο Corneille θα σας δώσει μία αποζημίωση.
- Δεν θέλω να ξανακούσω για σας. - Μάλιστα κε Μαρκήσιε.
- Θα έλθεις μαζί μου Lisette; - Όχι, θα να βρω τη Μαντάμ.
Πες της αντίο...
Σου είπα! Θα μείνω αν η Μαντάμ θέλει τις υπηρεσίες μου.
- Αυτό δεν πάει πολύ; - Κάνε ότι είπα.
Μάλιστα κε Μαρκήσιε. Ακολουθήστε με.
Αγαπητέ Marceau, κι εσύ θα πρέπει να φύγεις.
Δεν μπορώ να σχολάσω τον Schumacher και να αφήσω εσένα εδώ με τη γυναίκα του.
- Θα ήταν ανήθικο. Το καταλαβαίνεις; - Καταλαβαίνω. Δεν το παίρνω βαριά.
Προτού φύγω, θα ήθελα να σας εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου.
Μου δώσατε μια ευκαιρία προσλαμβάνοντάς με ως υπηρέτη. Ποτέ δε θα το ξεχάσω.
Μη με λιβανίζεις. Έχω αρκετά προβλήματα.
Τι βραδιά.
- Πού ήμασταν; - Ήθελα 5 λεπτά να σας εξηγήσω.
Μιλήστε.
Πολύ ευγενικό. Έχετε ένα ισχυρό δίκιο.
Παρακαλώ.
- Που θα μιλήσουμε; - Στην τραπεζαρία.
Φυσικά.
- Πρώτα θα πρέπει να δεχτείτε τη συγνώμη μου. - Σας διαβεβαιώ...
Αυτό το βράδυ συμπεριφέρθηκα
σα πραγματικός βαρκάρης.
Δεν ήμουν καλλίτερος.
Ξέρετε τι μου θυμίζει η μικρή μας διαμάχη;
Κατά καιρούς γράφουν στις εφημερίδες ότι κάπου
ένας ιταλός εργάτης ξελόγιασε τη γυναίκα ενός πολωνού εργάτη.
Και τελειώνει με μαχαιριά.
Ποτέ δεν το πίστευα, αλλά να που συνέβη!
Έχω μια δικαιολογία.
- Αγαπώ τη Christine! - Γιατί, εγώ όχι;
Την αγαπώ τόσο, που θέλω να πάει μαζί σας.
Αν η ευτυχία της εξαρτάται απ’αυτό.
Είμαι ευτυχής που έπεσε σε κάποιον του επιπέδου σας.
- Μα ακόμα... - Τί;
Κάτι με ενοχλεί.
- Σαν τί; - Το επάγγελμά σας.
- Γιατί; - Η Christine έχει ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής.
Είστε νέος και διάσημος, αλλά ατυχήματα μπορούν να συμβούν.
- Ωραίες προσδοκίες! - Πρέπει να τα προβλέπουμε.
Ποια είναι η οικονομική σας κατάσταση;
Τι ησυχία μετά από τόση φασαρία.
- Φύγανε όλοι; - Νομίζω.
Τόσο το καλλίτερο.
Πρέπει να σας μιλήσω για τον Andre.
Πρέπει να το καταλάβετε. Όλοι οι μοντέρνοι ήρωες είναι το ίδιο.
Στον αέρα, είναι υπέροχοι.
Αλλά πίσω στη γη, είναι αδύναμοι, φτωχοί και αβοήθητοι.
Αδέξιοι σαν παιδιά.
Μπορούν να πετάξουν πάνω απ τον Ατλαντικό
αλλά δεν μπορούνε να διασχίσουν ένα δρόμο, έξω από τις διαγραμμίσεις πεζών.
Έτσι είναι.
Κοιτάτε το φεγγάρι με το φωτοστέφανό του.
Αύριο θα βρέχει.
Σας έψαχνα. Ανησυχούσα.
Γιατί;
- Δε μου είστε θυμωμένη; - Μα όχι.
Δεν είναι λάθος μας, αν οι άνδρες είναι τρελοί.
- Θα με κρατήσετε; - Ασφαλώς.
Είμαι πολύ ευτυχισμένη!
Πρέπει να πάτε μέσα.
Δεν μπορούμε να τριγυρνάμε έτσι μια νύχτα του Νοέμβρη!
Ήξερες για την Μαντάμ de Marras ότι ήταν ερωμένη του άνδρα μου;
Ξεκίνησε το καλοκαίρι στη θάλασσα προτού τον παντρευτείτε.
Όλοι το ξέρανε! Και κανένας δε μου το είπε.
- Δε θέλαμε να σας πληγώσουμε. - Σίγουρα.
Κατά τα 3 τελευταία χρόνια, η ζωή μου ήταν βουτηγμένη στο ψέμα.
Αυτό σκεφτόμουνα μέχρι που τους είδα στο κυνήγι.
Εκεί τα κατάλαβα όλα.
Αυτά είναι σημάδια της εποχής μας.
Όλοι λένε ψέματα.
Προσπέκτους φαρμάκων, κυβερνήσεις,
ραδιόφωνα, κινηματόγραφοι, εφημερίδες.
Γιατί δεν θα έπρεπε απλοί άνθρωποι σαν κι εμάς να ψεύδονται;
Ας περπατήσουμε λίγο.
- Το παλτό σας. - Ζεσταίνομαι αρκετά.
Είναι γιατί δεν είστε καλά. Πάρτε την κάπα μου.
Ευχαριστώ.
Δεν είναι πολύ κομψή αλλά θα σας κρατήσει ζεστή.
Προβλήματα;
Κι εγώ.
Την είδατε;
Ούτε εγώ.
Είπε ότι ήταν με τη Μαντάμ.
Με τη Μαντάμ!
Δεν παντρεύτηκε εσένα, αλλά τη Μαντάμ.
Τί θα κάνεις;
Θα γυρίσω στην καλύβα μου και θα πάω στη δουλειά.
- Λαθροκυνήγι; - Ναι.
Τι σε πειράζει τώρα που σε σχολάσανε;
Θα πρέπει κι εσύ να κυνήγησες κανένα φασιανό λαθραία.
Κουνέλια.
Έχω μια ιδέα. Θα προμηθευτώ μια άδεια εμπόρου κυνηγιού.
Αν με σταματήσει κάποιος χωροφύ- λακας και με ρωτήσει τι κουβαλάω...
"Στο καλάθι μου; 10 άγριους λαγούς.
"έχω άδεια να τους πουλήσω. Καλημέρα σας κύριε".
Εδώ, τσιγάρα.
Και συ;
Τι θα κάνεις;
Θα μείνω στην περιοχή.
Λόγο της γυναίκας μου.
Θα την πάρω πίσω.
- Τί θα κάνεις; - Φτύσιμο στο νερό.
Αυτό είναι το μόνο πράμα που ξέρω να κάνω.
Μα...
- Τί έχεις; - Τίποτα.
Δεν είναι ευχάριστο να το συνειδητοποιείς πάλι
ότι είσαι αποτυχημένος.
- Ένα παράσιτο! - Ένα παράσιτο.
Αν δεν είχα λίγους φίλους να με βοηθήσουν θα πέθαινα απ’την πείνα.
Αλλά ξέρεις, όταν ήμουν νέος,
νόμιζα ότι είχα κάτι να πω.
Ήθελα να ξέρω τι είναι να είσαι σε επαφή με τον κόσμο.
Αυτό πρέπει να είναι.
Όταν θυμάμαι τι μου συνέβη ενοχλούμαι πραγματικά.
Έτσι λέω ψέματα στον εαυτό μου και φαντάζομαι ότι δεν συνέβη.
Μα γι αυτό πρέπει να πιω λίγο.
Στη βεράντα σχεδόν νόμιζα ότι συνέβη.
Αλλά μετά άρχιζεις να πέφτεις.
Οι καιροί γίνονται δύσκολοι αλλά συνηθίζουμε.
Ωραία βραδιά. Υπάρχει φεγγάρι.
Δεν κρυώνεις;
Όχι. Εσύ;
Βάλε αυτό.
- Είναι η Lisette. - Με τον Octave. Α, το βρωμιάρη.
- Είσαι σίγουρος ότι ήταν αυτή; - Ναι, φοράει την κάπα της.
Εγώ της την έδωσα.
- Κρυώνω. - Ας γυρίσουμε.
Όχι στο κάστρο.
Ποτέ πια.
Καλά, τότε...
στο θερμοκήπιο.
- Τί λένε; - Δεν ξέρω. Δεν ακούω τίποτε.
Έχεις το όπλο σου; Προχώρα και πυροβόλα τον.
Ξόδεψα όλες μου τις σφαίρες σε σένα.
Κακόμοιρε.
Ο πατέρας μου δεν ήταν έτσι.
Ήταν κι αυτός ένας ήρωας. Ήρωας με τον τρόπο του.
Όταν σκέφτεσαι τον πατέρα σου, δεν είσαι δίκαιη με τους υπόλοιπους.
Καθόλου.
- Εσύ για παράδειγμα. Είσαι ένας τζέντλεμαν. - Είμαι ένας αποτυχημένος.
Όχι. Δεν είσαι αποτυχημένος.
Έχεις ανάγκη κάποιον να σε φροντίζει.
Εγώ θα σε φροντίζω.
Είναι πολύ αργά. Δεν είμαι πια νέος.
Ηλίθιε.
Ξέρεις...
εσένα αγαπάω.
Κι εσύ, μ' αγαπάς;
Ναι, Christine.
Σε αγαπώ.
Τότε φίλα με.
Στο στόμα, σαν εραστής.
- Θα σκοτώσω και τους δύο. - Όχι και αυτήν.
Α ναι, ναι. Και τους δύο.
Θα πάω να φέρω το όπλο μου.
Όχι αυτήν.
Έλα μαζί μου.
Να μη μείνω εδώ να τους προσέχω;
Όχι, θα πάμε μαζί.
Νομίζω ότι ένα τραίνο φεύγει στις 3 το πρωί. Ας το πάρουμε.
Έρχομαι αμέσως. Θα φέρω το παλτό σου.
- Πού είναι η Christine; Ανησυχώ. - Όχι. είναι με τον Octave.
Μπορείτε να τον εμπιστεύεστε. Στο κάτω-κάτω την οδήγησε σε σας.
Δεν του προσάπτω τίποτε.
Είναι ωραίος τύπος. Πολύ ωραίος.
Το ξέρω.
Σε λίγα πράγματα πιστεύω, αλλά θα προσπαθήσω να πιστέψω στη φιλία.
Μα ο Octave...
είναι εξαιρετικός.
- Πού είναι η Μαντάμ; - Πήγαινε να βρεις το παλτό της.
Πήγαινε να βρεις το παλτό της.
Μάλιστα κε Octave.
Κάποιος πείρε το καπέλο μου.
- Έχετε άδικο κε Octave. - Γιατί άδικο;
Αν είναι για διασκέδαση, δεν έχει σημασία, μα...
για είναι να ζήσουνε μαζί δύο...
Νομίζω ότι οι νέοι πρέπει με τους νέους και οι γέροι με τους γέρους.
Βρήκες το καπέλο μου;
Και δεν έχετε καθόλου λεφτά. Η Μαντάμ χρειάζεται πολλά πράγματα.
Τί θα κάνετε χωρίς λεφτά;
Κάποιος το πάτησε. Για κοίτα.
Εγώ αυτό που σκέπτομαι, είναι ότι κάνετε μια ανοησία
Η Μαντάμ δε θα είναι ευτυχισμένη μαζί σας.
Λοιπόν. Θα με πάρετε μαζί σας;
Ασφαλώς. Θα έλθεις μετά.
Πού είναι Christine;
Σε περιμένει.
Με περιμένει;
Ναι, σε περιμένει.
Σε περιμένει στο θερμοκήπιο, κοντά στη γέφυρα.
Πρέπει να της πας αυτό.
Γρήγορα. Στο θερμοκήπιο.
- Μην κρυώσεις. - Ευχαριστώ.
Άσε με να σε φιλήσω.
- Την αγαπάς κι εσύ. - Ναι.
Α, σας παρακαλώ Lisette. Εγώ κλαίω;
Υποφέρω Θεέ μου και το μισώ αυτό.
Είναι μόνη.
- Θα πάω να της μιλήσω. - Πάμε.
Όχι εσύ.
Εγώ.
Άκου!
Αυτός είναι.
Δεν ακούσατε τον πυροβολισμό στο πάρκο;
- Στο πάρκο; - Ναι, στο πάρκο.
Ήμουν στο δωμάτιό μου και...
- Είναι ο Andre, έτσι; - Μάλιστα, Ματμαζέλ Jackie.
- Και η Μαντάμ; - Είναι εντάξει, κε Μαρκήσιε.
Ευχαριστώ.
Είναι νεκρός, ε;
Κε Octave. Σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπέφερε.
Χτυπήθηκε έτσι.
Έπεσε σα χτυπημένο ζώο.
Φώναξε τη Μαντάμ και έπεσε.
Εσύ τον πυροβόλησες;
Ο Schumacher το έκανε. Αλλά συμφώνησα μαζί του.
Γρήγορα, Corneille.
Γιατί δεν με άφησες να πάω;
Τί θα απογίνω τώρα;
Άστε με να πάω. Η μαντάμ με χρειάζεται.
Πήγαινε...
και φίλα την.
Φίλα την και πες της ότι έφυγα.
Θα καταλάβει.
Σε φιλώ κι εσένα, αντίο.
- Αντίο. - Αντίο, κε Octave.
Μου αρέσατε πολύ.
Αντίο, Lisette.
Κι εσύ μου άρεσες πολύ.
Γρήγορα Corneille, μας χρειάζονται.
Είναι κοντά στο θερμοκήπιο;
Πού πας εσύ;
Στο δάσος.
Θα προσπαθήσω εδώ κι εκεί, κάτι να κάνω.
Κι εσείς;
Θα πάω στο Παρίσι. Θα προσπαθήσω να κάνω κάτι.
Μπορεί να συναντηθούμε πάλι κάποια μέρα.
Αμφιβάλω.
Ποτέ δεν ξέρεις. Τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Καλή σου τύχη.
Καλή τύχη.
Επιτρέπεται.
- Το θερμοκήπιο φυλάσσεται. - Κάποιος είναι εκεί.
Τις διαδικασίες κάντε τις με τον Corneille.
- Δεν μπορώ άλλο! - Κουράγιο, Ματμαζέλ.
Μία μορφωμένη νέα κυρία σαν κι εσάς πρέπει να κάνει κουράγιο.
Ο κόσμος θα σε κοιτάει.
Θα την προσέχω.
Προσπαθήστε να κοιμηθείτε. Πρέπει να είστε εξαντλημένη.
Αύριο πρέπει να φύγουμε.
Ήταν ένα θλιβερό ατύχημα και τίποτε άλλο.
Ο φύλακάς μου ο Schumacher νόμισε πως είδε έναν λαθροκυνηγό και πυροβόλησε.
Ο Andre Jurieux ήταν ένα αθώο θύμα.
Αύριο θα αποχαιρετήσουμε τον καλό μας φίλο.
Με την υπέροχη συντροφιά του
μας έκανε να ξεχάσουμε ότι ήτανε διάσημος.
Αγαπητοί φίλοι, κάνει παγωνιά. Θα αρπάξετε κρύωμα.
Επιτρέψτε μου. Σας συμβουλεύω να μπείτε μέσα.
Αύριο θα εκπληρώσουμε το χρέος μας προς τον φίλο μας Jurieux.
Νέος ορισμός της λέξης: "Ατύχημα".
Όχι, όχι, όχι. Ο La Chesnaye έχει ποιότητα.
Κάτι που είναι σπάνιο στις μέρες μας, αγαπητέ Saint-Aubin.
Πιστέψτε με, πολύ σπάνιο.
Μετάφραση - Υπότιτλοι: Γιάννης - Ανάβυσσος